با توجه به افزایش روز افزون حجم داده ها و اطلاعات ، طبیعی است که سازمان ها نیازمند سروری  باشند که بتواند در مواجه با هر حجم داده ای ، مقیاس پذیر باشد . سرور HP ProLiant BL660c G9 محصولی از کمپانی HPE می باشد که در رده سرور های Blade روانه بازار شد . این محصول با پشتیبانی از 4 پردازنده جهت استفاده در مجازی سازی ، پایگاه داده و داده هایی که نیازمند پردازش بالایی هستند ، بسیار مناسب است.

قابلیت انعطاف پذیری که سرور BL660c G9 ارائه می دهد ، امکانات ذخیره سازی بیشتر و عملیات I/O سریعتری را به ارمغان می آورد. همچنین توان پردازشی قدرتمندتر در این محصول ، جهت برآورده کردن نیاز انواع بار کاری با TCO کمتر ، عرضه گردیده است  .

تمام قابلیت های فوق الذکر این محصول ، توسط HPE OneView مدیریت می شوند که از یک پلت فرم  مدیریتی یکپارچه جهت تسریع سرویس ها، برخوردار است .این دستگاه از پردازنده Intel Xeon E5-4600 v3/v4 پشتیبانی می کند که همراه با فن آوری 4 سوکت blade بوده و تراکم بهینه را بدون تغییر عملکرد ارائه می دهد . از جمله دیگر ویژگی های سرور BL660c G9 پشتیبانی از HPE DDR4 SmartMemory است که در مقایسه با نسل قبلی  331% افزایش عملکرد دارد .

سرور hp blade - سرور bl660c g9 - سرور blade

از دیگر قابلیت های سرور HP BL660c G9 می توان به موارد زیر اشاره کرد :

**•   پشتیبانی از 2 عدد NVMe SSDs

**•   پشتیبانی از امکانات Tiered Storage Controller

**•    ارائه دادن  12Gb/s SAS

**•   فراهم آوردن 20Gb FlexibleLOMs ، M.2  و  USB 3.0

 

1 این سرور از کمپانی HPE با قابلیت پشتیبانی از DDR4 ، عملکرد را 14 تا 33 درصد بهبود بخشیده است .

منبع : سرور های Hp Blade

 

پیشنهاد می شود جهت آشنایی بیشتر با سرورهای Blade ، مطلب زیر را مورد مطالعه قرار دهید :

**•   HPE BladeSystem c3000 Enclusure

سرور G9 :

سرور DL380 G9

این سرور یکی از سرور های Rachmount شرکت اچ پی می باشد . کمپانی هیولت پاکارد این محصول را به گونه ای طراحی کرده است که بهترین عملکرد  را در زمان اوج مصرف داشته باشد . DL380 G9 برای استفاده در هر محیطی ایده آل است و درصورت قرار گرفتن درون رک ، دو یونیت از فضای آن را اشغال می کند.

مزایا و قابلیت های سرور HP DL380 G9 : 

**•   قابلیت توسعه در شرایط کاری متفاوت

**•   قابلیت بروز رسانی

**•   قابلیت پیکربندی آسان

**•   قابلیت دسترس پذیری  آسان

**•   پشتیبانی  از یک گارانتی جامع

 

 

زیرو کلاینت چیست؟

زیروکلاینت (به انگلیسی: Zero Client) به سیستمی اطلاق می‌شود که برای تحقق وظایف محاسباتی خود به سرور (Server) وابسته است. این مفهوم در برابر فت کلاینت (به انگلیسی: Fat Client) و تین کلاینت (Thin Client) قرار می‌گیرد که طوری طراحی شده تا تمام نیازهای خود را خودش برآورده کند. وظایفی که توسط خدمات دهنده فراهم می‌شود مختلف است، از فراهم آوردن ساختار پایدار داده (برای مثال برای گره‌های بدون دیسک) گرفته تا پردازش اطلاعات.

 

زیرو کلاینت مانند جزئی از یک زیرساخت کامپیوتری گسترده است، که در این زیرساخت کلاینتهای زیادی قدرت محاسباتی خود را با یک سرور به اشتراک گذاشته‌اند.

در اصل زیرو کلاینت‌ها فاقد رم (Ram) و هارد (HDD) به شکل موجود در PCها و TCها هستند و به همین دلیل دارای ظاهری کوچک و سبک بوده و قیمت بسیار نازل تری نسبت به آنها دارد. این سیستم‌ها صرفاً در شبکه‌هایی قابل استفاده خواهند بود که دارای سرور بوده (Server Base) و از طریق سرور برای آنها محدوده کابری تعریف گردد.

یرو کلاینت، تین کلاینت ، مینی پیسی و اکسس ترمینال چه هستند و چه تفاوت هایی با یکدیگر دارند؟

  1. مینی پی سی: یعنی یک کامپیوتر شخصی کوچک و ضعیف که میتواند به تنهایی کار کند و دارای رم و سی پی یو و فضای ذخیره سازی است فقط کوچک شده و ضعیف شده ی یک رایانه ی معمولی است.
  2. تین کلاینت: همان مینی پی سی است ( اغلب، حتی کارشناسان امر و یا تولید کننده ها نیز این دستگاهها را با زیرو کلاینت اشتباه میگیرند)
  3. زیرو کلاینت: یک درگاه (درب و پنجره) است برای متصل شدن به یک رایانه ی مرکزی ، در واقع تمامی برنامه ها و سیستم عامل ها روی رایانه ی مرکزی نصب میشوند و کاربران از طریق این درگاه‌ها به آن رایانه ی مرکزی وصل شده و از آنها استفاده میکنند و منابع سخت افزاری مورد نیاز خود مانند RAM و CPU و فضای ذخیره سازی را از رایانه ی مرکزی میگیرند.

- دقت داشته باشید که منظور از کلمه ی زیرو اینست که این دستگاهها قابلیت ارائه هیچگونه سرویس مناسب برای کاربر را در غیاب یک سرویس دهنده ی اصلی ندارند- و یا به عبارت دیگر بدون وجود سرور قادر نیستند به نیازهای کاربر پاسخ گویند.

تفاوت زیرو کلاینت‌ها با یکدیگر در چیست؟

زیرو کلاینتها بسته به نوع ارتباطی که با کامپیوتر مرکزی برقرار میکنند و نحوه ی عملکردشان در چند خانواده ی متفاوت قرار میگیرند : انواع زیرو کلاینت

زیرو کلاینت های RDP : این زیرو کلاینت ها برای ارتباطشان با رایانه ی مرکزی از استاندارد
 مایکروسافتی اتصال از راه ادور به نام RDP استفاده میکنند، 
و میتوانند همگی به یک سیستم عامل یا چند سیستم عامل متصل شوند.
   زیرو کلاینت های VDI : این زیرو کلاینت ها حتما به سرور و بستر سرور مجازی نیاز دارند 
و با استفاده از پروتکل های PCoIP , ICA , HDX به سرور مجازی متصل میشوند 
( بستر مجازی سیتریکس و یا وی ام ور) و از این طریق میتوانند میز کار مجازی کاربر 
( Virtual Desktop) و یا برنامه های مخصوص هر کاربر را برای وی ارائه دهند.
   زیرو کلاینت های DDP : این استاندارد که جدید ترین استاندارد در حوزه ی مجازی سازی
 دسکتاپ میباشد، متعلق به کمپانی وی کلود پوینت است
 و به اینصورت است که میتوان به یک کاربر یا یک مجموعه از کاربران یک سیستم عامل 
اختصاص داد،
 با حداقل منابع سخت افزاری مورد نیاز (میتوان یک رایانه ی رومیزی را در اختیار بیش از ۳۰ کاربر
 قرار داد) و همینطور کمترین میزان مصرفف پنای باند شبکه.

( تفاوتهای بسیاری با استاندارد RDP دارد که به تفصیل در ادامه شرح داده خواهد شد)

زیرو کلاینت های رسیوری : این خانواده از زیرو کلاینت ها که خانواده ی پر جمعیتی هم هستند از

 

 نظر تنوع برند و امکانات به این صورت عمل میکنند

که دستگاه زیرو کلاینت صرفا یکسری امکانات خاص را در اختیار کاربر قرار میدهد

 

بعنوان مثال: فقط یک مرورگر اینترنت در ختیار کاربر قرار میدهد – 
یا : بر روی رایانه ی مرکزی یک نرم افزاری نصب میشود که آن نرم افزار صرفا تعدادیی برنامه 
را در اختیار هر کاربر قرار میدهد.

هماگونه که رایانه های با یکدیگر از نظر قدرت و ظرفیت و اندازه و شکل ظاهری متفاوت هستند، همین تفاوت ها در تین کلاینت ها نیز میباشد

– در واقع تین کلاینت یا مینی پی سی هم همان رایانه ی معمولی هستند که فقط کوچکتر و ضعیف تر شده اند.

و همگی در خانواده ی رایانه های شخصی قرار میگیرند و مقایسه بین آنها همانند مقایسه بین رایانه های رومیزی میباشد یعنی مواردی از قبیل نوع و توان پردازنده، میزان و سرعت رم و مواردی از این دست در آنها مقایسه میشود و کاربری آنها یکسان است.

برای استفاده از راهکار VDI بهتر است از زیرو کلاینت های مبتنی بر ARM استفاده شود یا Tradici ؟

تفاوت پردازنده های ARM و Teradici

– در ابتدا به اختصار به معرفی دو کمپانی مذکور میپردازیم:

  • کپانی ترادیسی در سال ۲۰۰۴ در زمینه فشرده سازی صوت و تصویر و انتقال آن فعالیت خود را شروع کرده و در سال ۲۰۰۸ اولین چیپست خود را مبتنی بر پروتکل PCoIP به بازار ارائه نمود

که برای اولین بار توسط کمپانی های HP, Dell-Wyseدر تین کلاینتها و زیرو کلاینتها به کار برده شد.

  • کمپانی آرم از سال ۱۹۸۰ تا کنون مشغول به گسترش پردازنده های مبتنی بر تکنولوژی آرم است

که به دلیل مصرف انرژی پایین بیشتر در دستگاههای قابل حمل استفاده میشود

که با رشد روز افزون دستگاههای موبایل و نیاز به پردازنده های گرافیکی قویتر در آنها، این کمپانی از سال ۲۰۱۴ اقدام به مجتمع سازی پردازنده های قدرتمند گرافیکی در سی پی یو های خود کرده است،

که کمپانی هایی همچون APPLE در تراشه‌های اختصاصی خود، SAMSUNG در پردازنده‌های اگزینوس، NVIDIA در پردازشگرهای تگرا و Qualcomm در پردازنده‌های اسنپ‌دراگون خود از معماری قدرتمند آرم استفاده میکنند.

مقایسه پردازنده های ARM و Teradici

با پیشرفتی که در عرصه ی مجازی سازی در دهه ی اخیر شاهد آن بودیم

و همینطور پیشرفت دستگاههای موبایل، معماری آرم که به جرات میتوان گفت از نظر تعداد فروش، رتبه ی اول در بین تولید کننده های پردازنده ها را به خود اختصاص داده است،

(بیش از ۹۷ درصد از تلفن های هوشمند، بیش از ۹۰ درصد از هارد دیسک ها، بیش از ۶۰ درصد از تلوزیون ها و ستاپ باکس ها و …)

بر روی این موارد مصرف (مجازی سازی و سرور) متمرکز شده است

به طوریکه تا قبل از سال ۲۰۱۴ از نظر کیفیت صوت و تصویر ارسالی کمپانی ترادیسی پیشرو عرصه مجازی سازی دسکتاپ بود

اما پس از آن کمپانی آرم با قرار دادن قاابلیت نئون بر روی پردازنده های خود در کنار پردازش ۳۲ بیتی و استفاده از پردازنده های قدرتمند گراافیکی مالی ( Mali) بصورت مجتمع در پردازنده های خود موفق شد

گوی سبقت را در پردازش و فشرده سازی تصویر، از کمپانی ترادیسی برباید

و عملکرد بسیار خوبی حتی در تصاویر سه بعدی و همچنین صدای با کیفیت از خود نشان دهد،

البته ناگفته نماند که انتظاری غیر از هم این نبود، یعنی با توجه به سایز و قدرت کمپانی آرم چنانچه بازار هدف مناسبی پیدا کند

سعی در تصاحب آن بازار خواهد کرد

که با پیشینه ای که از این کمپانی وجود دارد، سعی آن منجر به نتیجه خواهد شد

، البته لازم بذکر است که در مصرف پهنای باند و فشرده سازی صوت و تصویر همچنان کمپانی ترادیسی با اندک فاصله ای پیشرو است،

یعنی در خصوص فشرده سازی تصویر چند درصدی بهتر عمل میکند، اما نه آنقدر ملموس است و نه آنقدر مهم که از کیفیت بالاتر تصویر آرم بگذریم

و همچنین قیمت بسیار پایین تر پردازنده های آرم که معلول بازار بسیار گسترده آنهاست نیز غیر قابل اجتناب است.

به طوریکه کمپانی مطرح HP در مدل پایین تر خود یعنی T310 از پردازنده Teradici

و در مدلهای بالاتر خود یعنی T410 از پردازنده های ARM استفاده کرده است

تا بتواند به لحاظ گرافیکی تجربه ای بهتر در اختیار مشتریان خود قرار دهد.

طبق گفته ی کمپانی VMware پردازنده های خانواده ARM (دارای ویژگی NEON) و Teradici هر دو میتوانند با بالاترین کیفیت در بستر هورایزن (Horizon) استفاده شوند.

منبع : wikipedia

در علم کامپیوتر، مجازی‌سازی[۱] به ساخت نمونهٔ مجازی (غیر واقعی) از چیزهایی مثل پلتفرم سخت‌افزاری، سیستم عامل، وسایل ذخیره‌سازی یا منابع شبکه، گفته می‌شود.

مجازی‌سازی از یک نوع تفکر عمیق و اجرا کردن هر آنچه که در فکر و ذهن می‌گذرد و نهایتاً بدون وجود خارجی پیاده‌سازی می‌گردد. در علم کامپیوتر استفاده از تکنولوژی مجازی‌سازی باعث رشد و پیشرفت بسیار شده است. پیاده‌سازی دستگاه‌های سخت‌افزاری به صورت مجازی اما با همان عملکرد مزایای بسیاری را برای ما به به رهاورد کشیده است.

اصولاً نرم‌فزارها مجازی هستند چون ذات آنها فیزیکی نیست. از اینرو می‌توان گفت مجازی‌سازی در اکثر اوقات شکل نرم‌افزاری دارد؛ که البته بر روی یک سخت‌افزار خاص اجرا خواهد شد. طراحی و شبیه‌سازی انواع سوییچ‌ها، روترها، سرورها و ... از این دسته‌اند. شرکت‌هایی نیز در زمینه تولید سیستم‌های مجازی مشغول به کارند نظیر شرکت مایکروسافت با سیستم Hyper-V یا سیستم‌های مبتنی بر هسته لینوکس از جمله ESX.

مزایای مجازی‌ سازی

بطور کلی مزایای مجازی‌سازی شامل موارد ذیل است:

  1. کاهش هزینه خرید تجهیزات سخت‌افزاری زیاد
  2. متمرکز سازی
  3. کاهش هزینه‌های جاری نظیر برق، نگهداری، تعمیرات
  4. کاهش گرمای تولیدی توسط دستگاه‌ها
  5. عدم نیاز به فضای زیاد به نسبت حالت سنتی
  6. استفاده از بیشترین ظرفیت تجهیزات سخت‌افزاری
  7. جابجایی راحت
  8. پشتیبان‌گیری راحت از اطلاعات
  9. تسریع امور به خاطر وجود بالقوه دستگاه‌ها و عدم نیاز به صرف زمان برای خرید، نصب و آماده‌سازی
  10. امکان تنظیم و نصب سرورها و تجهیزات مجازی با استفاده از الگو و کپی برداری

منبع : ویکی پدیا

مجازی سازی دسکتاپ (desktop virtualization)

امروزه بیشتر سازمان ها از محیط هایی استفاده می کنند که در آنها کامپیوتر های فیزیکی و pc ها مستقر هستند. در این محیط ها که به احتمال زیاد همه ی ما با آن آشنا هستیم، وجود pc  هایی که هر کدام به طور مستقل قطعات تشکیل دهنده ی خود را دارند (مادربرد، رم، پردازنده، پاور و...) و آسیب هایی که این قطعات با آنها درگیر هستند منجر به مصرف انرژی، هزینه ی نگهداری و استهلاک بالا می شوند در حالی که فضای مدیریت مناسبی را هم ارائه نمی دهند. از طرفی در سمت کاربران تجهیزاتی وجود دارد که هر کدام از آن ها فضای فیزیکی زیادی را اشغال می کنند. اما چه راهکاری برای غلبه بر این معضلات در محیط کاری شما وجود دارد؟

مجازی سازی دسکتاپ چیست؟

یکی از کارآمدترین راهکارهای مجازی سازی، مجازی سازی دسکتاپ (VDI) می باشد. در مجازی سازی دسکتاپ به هر کلاینت یک ماشین مجازی اختصاص داده می شود که متناسب با نیاز کلاینت، منابع پردازشی لازم در اختیار ماشین قرار می گیرد و سیستم عامل بر روی آن نصب می شود. در واقع کاربران روی میز کار خود از این سیستم عامل ها استفاده می کنند، در حالی که پردازش های مربوط به آن ها روی سرور انجام می شود. به عبارتی مجازی سازی دسکتاپ جدا سازی مکان قرارگیری سیستم عامل از محیط کاربری و انتقال آن به دیتاسنتر است.

سرورها برای به کارگیری مجازی سازی دسکتاپ و ساخت ماشین های مجازی که قابلیت های دسکتاپ را به صورت مجازی ارائه می دهند، از Hypervisor استفاده می کنند.

به سناریو زیر توجه کنید:

فرض کنید سازمان شما به 150 کلاینت نیاز دارد، برای رفع این نیاز دو راه در پیش رو دارید. در رویکرد اول که روشی سنتی است، باید دیوایس هایی مانند کیس، all in one و... تهیه شود که برای این تعداد کلاینت می تواند هزینه ی خرید و پیاده سازی بالایی را به همراه داشته باشد. هزینه های نگهداری و پشتیبانی از تجهیزات و مصرف انرژی آن ها از فاکتور های مهم در محاسبه ی مخارج سازمان می باشد. از طرفی با توجه به مشکلات موجود در تامین انرژی، امروزه یکی از مهم ترین کارهایی که هر شخص باید در انجامش کوشا باشد، صرفه جویی در مصرف انرژی است اما در این رویکرد 150 دستگاه وجود دارد که هر کدام استهلاک، هزینه ی نگهداری و مصرف انرژی خود را دارند. بنابراین اتلاف انرژی زیاد و مقرون به صرفه نبودن از نتایج رویکرد اول خواهد بود. رویکرد دوم، همان راهکار مجازی سازی دسکتاپ است که به شما اجازه خواهد داد، منابع پردازشی خود را در دیتاسنتر گردآورید. اگر سازمان شما از رویکرد دوم استفاده کند، ممکن است هزینه ی پیاده سازی آن برابر با رویکرد اول یا حتی بیشتر از آن شود، اما هزینه ی نگداری کمتری را در آینده به شما تحمیل خواهد کرد. برای دستیابی به درکی بهتر از این مسئله به مثال زیر توجه کنید:

اگر سازمان شما نیازمند ارتقای منابع پردازشی کلاینتها باشد، رویکرد اول برای خرید سخت افزار و نصب آن روی کلاینت به هزینه های بیشتری نیاز دارد، در حالی که در مجازی سازی دسکتاپ، با استفاده از فضای مدیریتی که مجازی سازی در اختیارتان قرار می دهد به راحتی می توانید منابع پردازشی و ذخیره سازی یک کلاینت را ارتقا دهید. با استفاده از مجازی سازی دسکتاپ شما می توانید در مصرف انرژی صرفه جویی کنید، هزینه های نگهداری را کاهش دهید، امنیت بیشتر، مدیریت بهتر و بهینه تری را روی سیستم هایتان داشته باشید.

توجه کنید که مجازی سازی دسکتاپ (bare metal) را با نوعی مجازی سازی که توسط نرم افزار هایی مانند VMware Workstation و Virtual Box در دسکتاپ انجام می شود، اشتباه نگیرید.

مزایای مجازی سازی دسکتاپ

مزایای مجازی سازی دسکتاپ

مجازی سازی دسکتاپ مزایای زیادی برای فناوری اطلاعات و سازمان ها دارد. برخی از مهم ترین آن ها عبارت اند از:

  • صرفه جویی در هزینه ها : از منظر فناوری اطلاعات، مجازی سازی دسکتاپ هزینه های مدیریت و پشتیبانی و زمان ایجاد یک دسکتاپ جدید را کاهش می دهد. کارشناسان معتقدند که نگهداری و مدیریت منابع در محیط مجازی سازی شده 50 تا 70 درصد از مجموع هزینه مالکیت (TCO) یک محیط فیزیکی را دربر می گیرد. سازمان ها معمولا برای صرفه جویی در این هزینه ها به مجازی سازی دسکتاپ روی می آورند.
  • سهولت مدیریت : از آنجایی که در مجازی سازی همه چیز به صورت مرکزی مدیریت، ذخیره و محافظت می شود، مجازی سازی دسکتاپ نیاز به نصب، به روز رسانی، patch کردن برنامه ها، بک آپ گرفتن از اطلاعات و شناسایی ویروس ها در کلاینت های مختلف را از بین می برد. بنابراین مجازی سازی دسکتاپ به ساده سازی مدیریت برنامه های موجود کمک می کند. در مجازی سازی دسکتاپ می توان از کلاینت های قدیمی به عنوان ایستگاه های دریافت کننده سرویس دسکتاپ مجازی (Thin client) استفاده کرد. برخلاف کامپیوتر های شخصی که توان پردازشی، فضای ذخیره سازی و حافظه ی رم مورد نیاز برای اجرای برنامه ها را در داخل خود دارند، thin client ها به عنوان دسکتاپ های مجازی عمل می کنند و در بستر شبکه از توان پردازشی سرور موجود در شبکه بهره می برند.
  • امنیت بیشتر : مدیریت بهینه ی موجود در دسکتاپ های مجازی، امکان اتصال دستگاه های ذخیره ساز قابل حمل به سیستم های thin client را نمی دهد مگر اینکه دسترسی این عملکرد به کاربران داده شود. به همین خاطر امکان درز اطلاعات، نفوذ بد افزار ها و باج افزار ها به این سیستم ها کاهش پیدا می کند. مطلب دیگری که امنیت محیط مجازی سازی شده را افزایش می دهد این است که تمامی اطلاعات سازمان حتی اطلاعاتی که کاربران در پروفایل خود ذخیره می کنند در دیتاسنتر ذخیره و نگهداری می شود و از آنجایی که داده های کاربر به صورت مرکزی و منظم پشتیبان گیری می شود، مجازی سازی دسکتاپ مزایای یکپارچگی داده را نیز فراهم می کند.
  • بهره وری بیشتر : مجازی سازی دسکتاپ به کابران این امکان را می دهد که از طریق دستگاه های مختلف مانند دسکتاپ های دیگر، لپتاپ ها، تبلت ها و گوشی های هوشمند به برنامه ها و اطلاعات مورد نیاز دسترسی داشته باشند. این امر بهره وری را با ارائه اطلاعات مورد نیاز به کاربران در هر مکانی، افزایش می دهد. از طرفی اگر دستگاه یکی از کاربران آسیب دید از آنجایی که اطلاعات دسکتاپ به صورت locally ذخیره نمی شود، آن کاربر می تواند از دستگاه های دیگر برای دسترسی به دسکتاپ و رسیدگی به ادامه کارش استفاده کند.

منبع : Faradsys.com

جدیدترین سرور های GIGABYTE

Taipei, Taiwan, 2nd August 2018 – در این روز GIGABYTE به طور رسمی  GPU تک پردازنده و سرورهای ذخیره سازی خود را به خانواده AMD EPYC اضافه کرد: سرورهای G291-Z20 با فرم فاکتور 2U و G221-30 GPU و سرور ذخیره ساز S451-Z30 با فرم فاکتور 4U .

AMD EPYC’s Single Socket Strengths

این سه سیستم جدید نشان دهنده مزایای AMD EPYC به عنوان یک سیستم دارای تک CPU است که می تواند، با منابع محاسباتی و I/O قابل توجه از EPYC شامل 32 هسته، 64 threads، بیش از 2TB از ظرفیت حافظه و 128 خط PCIe در هر سوکت، جایگزین مناسبی به ازای سرور های دارای دو CPU باشند.

به همان اندازه که سرور دارای دو CPU کارآمد است یک سرور تک CPU می تواند برای بسیاری از بارهای کاری نیز مفید باشد. بارهای کاریِ کمی وجود دارند که بیش از 16 thread همزمان برای هر کار یا فرآیند برنامه ریزی شده، تولید می کنند در حالی که اکثر آنها بیش از 8 thread را به ازای هر مورد تولید نمی کنند. آنهایی که بیش از 16 thread را در هر فرایند اجرا می کنند، معمولا دارای بار کاری با عملکرد محاسباتی بالا (HPC) هستند که برای انطباق با GPU به جای ارتقا به تعداد cpu های بیشتر مناسب هستند. بیشتر بارهای کاری ، مانند منطق کسب و کارهای در حال اجرا در ماشین مجازی و سرویس های Cloud micro در حال اجرا در containers ، می توانند بر روی سروری با یک عدد CPU با همان سرعتی اجرا شوند که بر روی سروری با 2 عدد CPU فیزیکی اجرا می شوند در حالی که از لحاظ اقتصادی مقرون به صرفه تر نیز هستند”

پشتیبانی AMD Radeon Instinct ™ MI25 GPU

هر دو سرور G291-Z20 و G221-Z30 به طور کامل با Radeon Instinct ™ MI25 GPU جدید AMD ، یکی از سریعترین شتاب دهنده های جهان، سازگار هستند.  MI25 می تواند تا 24.6 TFLOPS از FP16 و TFLOPS 12.3 از حداکثر عملکرد FP32 را ارائه کند و ویژگی های بزرگ BAR (Base Address Register) را برای پشتیبانی از چندین پردازنده GPU برای ارتباطات peer to peer فراهم می کند. ترکیب راهکارهای CPU و GPU از AMD همراه با پلت فرم نرم افزار باز ROCm از آن ، اجازه افزایش همکاری و بهینه سازی، ارائه یک راه حل محاسبه قدرتمند با زمان تاخیر پایین برای مقابله با چالش هایی از HPC را فراهم می کند.

سرور های G291-Z20 :

این یک سرور HPC با تراکم بالا است که تا حداکثر 8 کارت PCIe Gen3 dual slot GPU  را پشتیبانی می کند که شامل پشتیبانی از کارت های Radeon Instinct MI25، نیز می باشد. دیگر ویژگی های کلیدی این سرور شامل موارد زیر می باشد.

  • 8 PCIe Gen3 double slot GPU cards
  • single AMD EPYC™ 7000 series processor family
  • 8-Channel RDIMM/LRDIMM DDR4, 8 x DIMMs
  • 2 x SFP+ 10Gb/s LAN ports (Mellanox® ConnectX-4)
  • 1 x Dedicated management port
  • 8 x 2.5" hot-swappable HDD/SSD bays
  • 2 x M.2 with PCIe Gen3 x4/x2 interface
  • 8 x PCIe Gen3 expansion slots for GPUs
  • 2 x PCIe x16 half-length low-profile slots for add-on cards
  • Aspeed® AST2500 remote management controller
  • Dual 2200W 80 PLUS Platinum redundant/hot-swap power supply

با مشخصات فوق، GIGABYTE نشان می دهد که G291-Z20 برای برنامه های HPC مانند تجزیه و تحلیل های بی وقفه، برنامه های شبیه سازی و مدل سازی علمی، مهندسی، مجازی سازی و rendering، داده کاوی و دیگر ویژگی ها مناسب است.

سرور G221-Z30 :

اگر سرعت بالا در GUP برای شما کاربرد ندارد، گیگابایت سرورهای G221-Z30 را به شما پیشنهاد می دهد.  GIGABYTE همچنان از یک پردازنده AMD Epyc 7000 استفاده می کند. دیگر ویژگی های کلیدی این سرور شامل موارد زیر می باشد :

  • Supports up to 2 x double slot GPU cards
  • AMD EPYC™ 7000 series processor family
  • 8-Channel RDIMM/LRDIMM DDR4, 16 x DIMMs
  • 2 x SFP+ 10Gb/s LAN ports (Broadcom® BCM 57810S)
  • 1 x Dedicated management port
  • 16 x 2.5" hot-swappable HDD/SSD bays
  • Ultra-Fast M.2 with PCIe Gen3 x4 interface
  • 4 x PCIe Gen3 expansion slots
  • Aspeed® AST2500 remote management controller
  • Dual 1200W 80 PLUS Platinum redundant power supply

 

خریداران سرور G221-Z30 به دنبال یک راهکار چند منظوره HPC انعطاف پذیر و مقرون به صرفه برای تحقیق و توسعه هستند.

سرور ذخیره ساز S451-Z30 :

در اینجا یک گزینه جذاب قابل انعطاف برای خریداران سرور ذخیره ساز وجود دارد.

  • Single AMD EPYC™ 7000 series processor family
  • 8-Channel RDIMM/LRDIMM DDR4, 16 x DIMMs
  • 2 x SFP+ 10Gb/s LAN ports (Broadcom® BCM 57810S)
  • 1 x dedicated management port
  • 36 x 3.5" SATA/SAS hot-swap HDD/ SSD bays
  • 2 x 2.5" SATA hot-swap HDD/SSD for booting device
  • SAS expander with 12Gb/s transfer speed
  • Ultra-Fast M.2 with PCIe Gen3 x4 interface
  • Up to 4 x PCIe Gen3 x16 slots and 3 x PCIe Gen3 x8 slots
  • Aspeed® AST2500 remote management controller
  • Dual 1200W 80 PLUS Platinum redundant power supply

 

 

منبع Faradsys.ir

Hyper-V چیست ؟

مقدمه ای بر Hyper-V در ویندوز 10

Hyper-V همان Microsoft Virtual PC می باشد.

اگر شما یک توسعه دهنده نرم افزاری ، یک فرد حرفه ای در فناوری اطلاعات و یا از علاقمندان تکنولوژی هستید ، بسیاری از شما نیاز به اجرا کردن چند نوع سیستم عامل دارید. Hyper-V به شما اجازه می دهد چند سیستم عامل را به عنوان ماشین های مجازی در ویندوز اجرا کنید.

Hyper-V به طور خاص مجازی سازی سخت افزاری را فراهم می کند. این بدان معنی است که هر ماشین مجازی بر روی سخت افزار مجازی اجرا می شود. Hyper-V به شما اجازه می دهد دیسک های سخت افزاری مجازی، سوئیچ های مجازی و تعدادی از دستگاه های مجازی دیگر را که می توانید به ماشین های مجازی اضافه کنید ایجاد کنید.

دلایل استفاده از مجازی سازی

مجازی سازی به شما اجازه می دهد:

  • اجرای نرم افزار که نیاز به نسخه های قدیمی تر از سیستم عامل های ویندوز و یا غیر ویندوز دارد.
  • آزمایش با سیستم عامل های دیگر. Hyper-V محیطی بسیار آسان برای ایجاد و حذف سیستم عامل های مختلف ایجاد می کند.
  • تست نرم افزار روی چند سیستم عامل با استفاده از چندین ماشین مجازی. با Hyper-V ، شما میتوانید همه سیستم عامل ها را روی یک دسکتاپ یا کامپیوتر شخصی اجرا کنید. این ماشین های مجازی را می توان بیرون آورد و سپس وارد سیستم Hyper-V دیگر ، از جمله Azure کرد.

 

سیستم مورد نیاز :

Hyper-V در نسخه های 64 بیتی ویندوز Professiomal ، Enterprise و Education در ویندوز 8 و بعد از آن ، در دسترس است. این نسخه در ویندوز Home دردسترس نیست.

ارتقا از ویندوز 10 نسخه Home به ویندوز 10 نسخه Professional از طریق Opening Settings> Update and Security> Activation و خریداری یک ارتقا صورت می گیرد.

اکثر کامپیوتر ها Hyper-V را اجرا می کنند هرچند هر ماشین مجازی سازی یک سیستم عامل کاملا جداگانه را داراست. شما معمولا می توانید یک یا چند ماشین مجازی  را روی یک کامپیوتر با 4 گیگابایت رم اجرا کنید ، هرچند به منابع بیشتری برای ماشین های مجازی اضافی و یا نصب و اجرای نرم افزارهای سنگین مانند بازی، ویرایش ویدئو و یا نرم افزار طراحی مهندسی نیز دارید.

سیستم عامل هایی که میتوانید در یک ماشین مجازی اجرا کنید :

Hyper-V در ویندوز از بسیاری از سیستم عامل های مختلف در یک ماشین مجازی از جمله نسخه های مختلف لینوکس، FreeBSD و ویندوز پشتیبانی می کند.

به عنوان یادآوری ، شما لایسنس معتبر برای هر سیستم عامل که در VM ها استفاده می کنید باید داشته باشید.

تفاوت های Hyper-V در ویندوز و Hyper-V در ویندوز سرور :

برخی از ویژگی های موجود در Hyper-V در ویندوز متفاوت از Hyper-V در حال اجرا بر روی ویندوز سرور هستند.

تنها ویژگی های Hyper-V موجوددر ویندوز سرور :

  • انتقال ماشین های مجازی از یک هاست به دیگر هاست ها.
  • Hyper-V Replica
  • Virtual Fiber Channel
  • SR-IOV networking
  • Shared .VHDX

تنها ویژگی های Hyper-V موجود در ویندوز 10 :

  • Quick Create and the VM Gallery
  • Default network (NAT switch)

مدل مدیریت حافظه برای Hyper-V روی ویندوز متفاوت است. روی سرور، حافظه Hyper-V مدیریت می شود با فرض این که تنها ماشین های مجازی در حال اجرا روی سرور هستند. در Hyper-V روی ویندوز ، مقداری از حافظه بر اساس نیاز های نرم افزاری ماشین های کاربری و مقداری برای اجرا کردن ماشین مجازی توسط هاست مورد استفاده قرار میگیرد.

محدودیت ها :

برنامه هایی که به سخت افزار خاص نیاز دارند، در یک ماشین مجازی خوب کار نخواهد کرد. به عنوان مثال، بازی ها یا برنامه هایی که نیاز به پردازش با GPU دارند ممکن است به خوبی کار نکنند. همچنین برنامه های وابسته به زمان های زیر 10 میلی ثانیه مثل برنامه های پخش زنده موزیک یا برنامه هایی با زمان دقت بالا ، می توانند در اجرا بر روی ماشین مجازی دچار اشکالاتی شوند.علاوه بر این، اگر شما Hyper-V را فعال کنید، برنامه های دارای حساسیت و دقت بالا نیز ممکن است هنگام اجرای روی هاست دچار مشکلاتی شوند.

این به این دلیل است که با مجازی سازی فعال شده ، سیستم عامل هاست نیز در بالای لایه مجازی سازی Hyper-V اجرا می شود، همانطور که سیستم عامل مهمان اجرا می شود. با این حال، بر خلاف مهمان ها، سیستم عامل هاست دارای این ویژگی است که به تمام سخت افزارها دسترسی مستقیم دارد، به این معنی که برنامه های کاربردی با نیازهای سخت افزاری خاص همچنان می توانند بدون مشکل در سیستم عامل هاست اجرا شوند.

گام بعدی :

نحوه ایجاد و پیکربندی ماشین مجازی در Hyper-V ویندوز سرور 2016

معرفی SDS های شرکت HPE

همانطور که می دانید امروزه از SDDC ها استفاده می شود که باعث کاهش هزینه و افزایش سرعت پیاده سازی می شوند. یکی ار مهمترین تکنولوژیهایی که باید در SDDC ها استفاده شود، SDS می باشد (Software Defined Storage) . به عنوان مثال می توان VSAN را در Vmware به عنوان SDS نام برد. شرکت HPE نیز بدین منظور Store Virtual را معرفی می کند، که در دو مدل مختلف تولید و به بازار عرضه می شود.

در حالت اول Virtual Storage Appliance می باشد که روی مجازی سازی Hypervisor پیاده سازی می شود. برای راه اندازی این مدل باید لایسنس StorVirtual VSA خریداری شود.

در مدل دوم Converged Solution Appliance تولید می شود که یک سخت افزار اختصاصی به منظور راه اندازی SDS می باشد و دستگاههای StoreVirtual در این حوزه قرار می گیرند.به عنوان مثال در این زمینه می توان Converged System 250 را نام برد که پلتفرم این دستگاه Apollo 2000 می باشد.

این SDS ها مبتنی بر سیستم عامل Lefthand می باشند که همان SAN iQ نامیده می شود.

تکنولوژی SDS مناسب برای VDI و مجازی سازی می باشد و بسیار مقیاس پذیر هستند و باعث افزایش سرعت پیاده سازی می شوند.

برای دیدن ویدیویی درباره ی مجازی سازی لطفا به لینک زیر مراجعه کنید.

کلیک کنید.

منبع : Faradsys.com

Virtualization چیست؟

Virtualization (مجازی سازی) فرایند ایجاد یک نسخه مجازی از چیزی مانند نرم افزار، سرور، استوریج و شبکهاست. این فرایند موثرترین راه برای کاهش  هزینه های دنیای فناوری اطلاعات است در حالی که در تمام سطوح کارایی و بهره وری آن را افزایش می دهد.

مزایای مجازی سازی

مجازی سازی می تواند کارایی، انعطاف پذیری و مقیاس پذیری دنیای فناوری اطلاعات را افزایش دهد در حالی که هزینه ها را به طور قابل توجهی کاهش می دهد. جابجایی پویاتر بارهای پردازشی، عملکرد و دسترسی به منابع بهبود یافته و عملیات هایی که به صورت خودکار انجام می شوند. این ها همه مزایایی هستند که توسط مجازی سازی، مدیریت فناوری اطلاعات را ساده تر می کنند و هزینه های راه اندازی و نگهداری را کاهش می دهند. مزایای بیشتر مجازی سازی شامل موارد زیر می شود:

  • کاهش هزینه های عملیاتی
  • Downtime ها را کاهش داده و یا از بین برده
  • افزایش بهره وری، کارایی و پاسخگویی دنیای IT
  • آماده سازی سریعتر برنامه ها و منابع
  • تداوم کسب و کار و بهبود بازیابی اطلاعات
  • ساده سازی مدیریت دیتا سنتر

مجازی سازی چگونه کار می کند؟

با توجه به محدودیت های سرور های x86، سازمان ها باید سرورهای متعددی را تهیه کنند تا سرعتشان را در سطح نیازهای پردازشی و ذخیره سازی امروزه نگه دارند، در حالی که این سرورها از تمام ظرفیت های خود استفاده نمی کنند. نتیجه ی آن ناکارآمدی و صرف هزینه های زیاد است.

Virtualization از نرم افزار استفاده می کند تا عملکرد سخت افزار را شبیه سازی کند و یک سیستم کامپیوتر مجازی بسازد. این موضوع سازمان ها را قادر می سازد که در یک سرور بیش از یک سیستم کامپیوتر مجازی بسازند (که هر کدام می توانند سیستم عامل و نرم افزار های مختلفی را داشته باشند). مزایای آن عبارت اند از مقرون به صرفه بودن و بهره وری بهتر.

Virtual Machine

سیستم کامپیوتری مجازی که به نام ماشین مجازی (VM) شناخته می شود، یک محفظه ی نگهدارنده ی نرم افزار است که می تواند یک سیستم عامل و یا برنامه هایی را داخل خود داشته باشند. ماشین های مجازی کاملا از یک دیگر مستقل هستند. قرار دادن چندین VM در یک سیستم این اجازه را می دهد که سیستم عامل ها و برنامه های مختلفی را فقط در یک سرور فیزیکی و یا یک هاست اجرا کنیم.

یک لایه نازک از نرم افزار به نام “hypervisor” ماشین های مجازی را از هاستی که روی آن نصب شده اند جدا می کند. hypervisor متناسب با نیاز هر ماشین و به صورت پویا، منابع پردازشی را به ماشین ها اختصاص می دهد.

کلمات کلیدی مربوط به مجازی سازی

ماشین های مجازی مشخصات زیر  را دارند که هر کدام فواید مختلفی را ارائه می کنند.

Partitioning

  • اجرا کردن سیستم عامل های مختلف روی یک سرور
  • تقسیم کردن منابع سیستم بین ماشین های مجازی

Isolation

  • امنیت و بروز خطا برای هر ماشین مجازی در سطح سخت افزار ایزوله است
  • حفظ عملکرد ماشین ها با کنترل پیشرفته ی منابع پردازشی

Encapsulation

  • حالت کلی هر ماشین مجازی در فایل هایی ذخیره می شود
  • ماشین های مجازی به سادگی جابجایی فایل ها، انتقال می یابند

Hardware Independence

  • آماده سازی و جابجایی ماشین های مجازی به هر سروری

انواع مجازی سازی

 

مجازی سازی سرور

مجازی سازی سرور این امکان را می دهد که سیستم عامل های مختلفی را روی یک سرور به صورت ماشین های مجازی با بهره وری بالا، اجرا کنیم. فواید کلیدی آن به صورت زیر است:

  • کارایی بهتر
  • کاهش هزینه عملیاتی
  • انجام سریع کار های سنگین
  • بهبود عملکرد برنامه ها
  • در دسترس بودن بالای سرور
  • از بین بردن پیچیدگی سرور و جلوگیری از بی مصرف ماندن سرور

مجازی سازی شبکه

مجازی سازی شبکه ساخت دوباره ی یک شبکه فیزیکی به صورت کامل و منطقی است. مجازی سازی شبکه این امکان را می دهد که برنامه ها دقیقا به همان صورت که در شبکه ی فیزیکی اجرا می شوند در یک شبکه مجازی اجرا شوند که فواید عملیاتی بهتر و استقلال سخت افزاری موجود در مجازی سازی را به همراه دارد. مجازی سازی شبکه، دستگاه ها و سرویس های شبکه را به صورت منطقی ارائه می کند (مانند سوئیچ، روتر، فایروال و vpn)

مجازی سازی دسکتاپ

استقرار دسکتاپ به عنوان یک سرویس مدیریت شده مجازی سازی دسکتاپ این امکان را می دهد که سازمان های IT در مقابل تغییر نیاز ها و فرصت های در حال ظهور سریعتر پاسخ دهند. برنامه ها و Desktopهای مجازی را می توان به سرعت در دسترس کارکنان سازمان قرار داد در حالی که مکان این کارکنان میتواند در داخل سازمان و یا اینکه دور از سازمان باشد. این کارکنان حتی می توانند از ipad و تبلت های اندرویدی خود برای دسترسی به این برنامه ها و desktopها استفاده کنند.

مجازی سازی در مقابل CLOUD COMPUTING

اگرچه مجازی سازی و  Cloud Computing هر دو تکنولوژی های فوق العاده ای هستند اما نمی توان آن ها را به جای هم نام برد و استفاده کرد. مجازی سازی یک راهکار نرم افزاری است که محیط محاسبات پردازشی را از زیرساخت های فیزیکی مستقل می کند، در حالی که Cloud Computing سرویسی است که با دریافت تقاضا منابع محاسباتی به اشتراک گذاشته (مانند نرم افزار یا اطلاعات) را از طریق اینترنت در دسترس دریافت کننده ی سرویس قرار می دهد. به عنوان یک راه حل تکمیلی، سازمان ها می توانند با مجازی سازی سرور های خود شروع کنند، سپس به سمت استفاده از Cloud Computing حرکت کنند تا کارایی بهتر و سرویس بهینه تری را داشته باشند.